صبح روز بعد ۲

تموم شب با خوابهای ناجالب سپری شد، خوابهای بد، خوابهای پر از استرس، خوابهای عجیب و تخیلی. یه الگوی تکراری تو خوابهام در رابطه با موضوعی وجود داره که غمگین کننده‌ست، حتی دلم نمیخواد بنویسم که بلکه الگو تموم شه و من هم یادم بره.

دیشب دلم میخواست بیشتر و بیشتر حواسم از همه‌چی پرت شه، اما بعدش و طول شب و صبح هنگ اورش رو هیچ دوست ندارم، تو شرایط ناپایدار و بی ثبات، وگرنه اگر بعدش راحت هزار ساعت بخوابی و بی دغدغه باشی خب قشنگ میشه دیگه. ولی باقی وقتا صبح رو همراه عذاب وجدان میگذرونم، نمیدونم چرا.

پیامکا برگشته، خب؟

امروز باید آزمون رو ثبت‌نام کنم.

باید به روتین کار و زندگی برگردم. بعد امتحان سه‌شنبه‌ی قبل افسار کار از دستم در رفته. شب اوضاع رو ثبت میکنم.